Tartışmalı Beau Is Afraid'in ardından Ari Aster, karanlık hiciv ve kışkırtıcılığa dönüşü simgeleyen Eddington ile yönetmen koltuğuna geri dönüyor .
Çok az yönetmenin gerçekten cesaret edebildiği bir dönemde, Aster türler arasında korkusuzca geçiş yapmaya devam ediyor ve aynı anda hem çağdaş bir western, hem grotesk bir komedi hem de bir suç-gerilim filmi olan bir eser ortaya koyuyor. Ortaya çıkan sonuç ise iddialı, müstehcen ve kendine has bir şekilde karşı konulmaz bir film.
Hayali bir Ortabatı kasabasında geçen Eddington, bizi eksantrik ve absürt karakterlerle dolu bir mikrokozmosa sürüklüyor.
Joaquin Phoenix, Pedro Pascal'ın da aralarında bulunduğu birinci sınıf bir oyuncu kadrosuyla birlikte beceriksiz ve melankolik bir şerifi canlandırıyor.
Kasabanın kendisi de bir kahramana dönüşüyor: canlı, çelişkili ve kendi güç dinamikleri tarafından tüketilen. Aster'ın şiddet, yolsuzluk ve günlük çılgınlığın ortasında, günümüz Amerika'sının bir metaforuna dönüştürdüğü küçük bir dünya.
Yönetmenin dokunuşu her karede hissediliyor. Uzun, durağan ve gergin çekimleri, her an patlamaya hazır, belirgin bir sakinlik hissi veriyor. Geniş ve kontrollü sinematografi, ahlaki bir kıyamet atmosferine dalmış modern bir Western filmi fikrini güçlendiriyor. Aster, görsel kompozisyon ve anlatım temposu ustalığı konusunda olağanüstü bir yetenek sergiliyor.
Ancak Eddington sadece bir stil meselesi değil. Aynı zamanda pandemi sonrası topluma dair sert bir eleştiri, son beş yılın çarpıtılmış bir portresi; gerçekliğin o kadar absürt ki sanki uydurulmuş gibi göründüğü bir yer. Aster, pandemiyi ve 2020 paranoyasını kolektif bir çılgınlık laboratuvarına dönüştürüyor: Her karakterin bir karikatür olduğu, ancak asla gerçeklikten yoksun olmadığı bir dünya. Kimseyi rahatlatmaya çalışmayan, bunun yerine izleyiciyi rahatsız etmekten, kendi imajına acı acı gülmekten zevk alan bir film.
Aster'ın filmlerinde sıklıkla görüldüğü gibi, ciddiyet ve ironi arasındaki çizgi burada da çok ince. Eddington, acımasız ve çaresiz komedi anlarını ani şiddet patlamalarıyla değiştirerek, onun güçlü yanı olan istikrarsız bir denge yaratıyor. Herkes bundan hoşlanmayacaktır: onaydan ziyade dikkat çekmeyi talep eden, bölücü ve kasıtlı olarak "hoş olmayan" bir film.
Beau Is Afraid'i aşırı veya hazmedilemez bulanlar için, Aster bu sefer kontrolü yeniden ele geçirmiş gibi görünüyor. Eddington daha özlü, daha anlaşılır ama aynı derecede cesur. Ahlakçılığa düşmeden, kaybolmuş bir insanlığı tasvir eden, yıkıcı ve karşı konulmaz derecede zeki bir hiciv.
Türler arası uyumu, Eddington'ın titiz dünya inşası ve oyuncu kadrosunun enerjisiyle film, yılın en önemli yapımlarından biri olarak öne çıkıyor. Aster, zirveye geri dönerek bize, bizimle birlikte ve bize karşı gülen bir film yaratıyor. Abartılı, acımasız ve inanılmaz derecede canlı bir film.