Ana içeriğe geç

ESHAHABER Tarafsız, hızlı ve güvenilir haber kaynağınız. Yerel ve ulusal son dakika gelişmeleri, gündem, ekonomi, spor ve yaşam haberleri burada!

Eskiye özlem mi, bugüne isyan mı?

​Oturup konuşuyoruz; eskilerden, şimdikinden…

Eskiye özlem mi, bugüne isyan mı?

Söz dönüp dolaşıp aynı yere geliyor ve hepimiz istemsizce eskiye bir iade-i itibarda bulunuyoruz: Eskinin iyi, yeninin ise kötü yönlerini masaya yatırıyoruz.

Aslında bu, toplumun genelinde ortak bir refleksi ele veriyor; eskiye duyulan o derin, karşı konulamaz özlem. Peki, gerçekten eski daha mı iyiydi? Yeni olan her şey çok mu kötü?

​Geriye dönüp baktığımda şartların o zamanlar çok daha zor olduğunu hatırlıyorum. Bugün ise şartlar hayatımızı kolaylaştıran bir konfor sunuyor; fiziken eskiye oranla çok daha az yoruluyoruz, iletişim bir tuş uzağımızda ve işlerimizde insan enerjisine duyulan ihtiyaç azaldı.

Eskiden her şey insan bedeninin, insan gücünün omuzlarındaydı; bu yüzden de bedenler daha çok hırpalanır, daha çok yorulurdu. Kimileri bunu "yıpranma" olarak dile getirirken, şimdikiler inatla eskinin daha saf ve iyi olduğunu savunuyor. Belki de "işleyen demir ışıldar" deyimini en çok bu ikilem haklı çıkarıyor.

​Öte yandan, işin bir de madalyonun öteki yüzü var.

Eski insanlar fiziksel olarak daha çok yıprandıkları için yaşlılığı erkenden kucaklıyor ve bunu en saf hâliyle ciltlerinde taşıyorlardı. Bunu analiz eden uzmanlar, o dönemin insanının belki de bugüne kıyasla daha dirençli ve doğal olduğunu söylüyor.

Peki, o zamanlar insanlar "daha fazla kazanayım" hırsından soyutlanmış mıydı?

​Bugüne baktığımızda gıda sektöründen insan ilişkilerine kadar her şeyin merkezinde paranın yer aldığını görüyoruz.

Gıdaların raf ömrü uzasın, daha çok kazanalım diye içine konulan katkı maddeleri, paranın hayatımızı nasıl ele geçirdiğinin en net kanıtı. İnsan faktörü de bu girdaptan nasibini alıyor.

Bir teraziye koysak, "Neredeyse eşit gelecek" diyeceğimiz bir noktada duruyoruz; çünkü bu bitmek bilmeyen hırslanma, günümüzde kötülükleri de beraberinde getirdi. Teknolojiyle birlikte "daha çok kazanayım" arzusu, insanı kötüye meylettirdi sanki. Kötülerin sayısı arttı gibi geliyor insana.

​Peki, bunun önüne nasıl geçilir? "Teknolojinin ve ilerlemenin olduğu yerde kötülük kaçınılmazdır" diyebilir miyiz?

​Burada insanın aklına hemen Japonya geliyor. 2050 vizyonuyla, teknolojide dünyanın fersah fersah önünde olan bir ülke…

Peki, oradaki insanlar çok mu kötü?

Kesinlikle değiller. Aksine, büyük bir toplumsal disiplin ve ahlakın hâkim olduğunu görüyoruz. Bu durum, insanın kafasını karıştırmaya yetiyor da artıyor bile: Acaba bu mesele ülkeye, coğrafyaya göre değişiyor mu?

Yoksa işin içinde insanların genetiğiyle alakalı bir durum mu var? Türkiye'de başka türlü işleyen bu çark, Amerika'da, Japonya'da ya da dünyanın başka bir köşesinde neden bambaşka bir karakter bürünüyor?

​Sonuçta; ne eskinin o yoran ama insani kalan taraflarını tümden reddedebiliyoruz ne de bugünün bize sunduğu konforun getirdiği ruhsal erozyona göz kapatabiliyoruz.

Belki de mesele ne eski ne yeni; mesele, insanın kendi yarattığı bu hızlı çağda kalbini ve vicdanını nerede konumlandırdığıdır.

 

Kaynak: batmansonsoz.net

Okur görüşleri
0 yorum
Yorum yaz
Yorumlar yayın ilkelerine göre incelenir.
Yorumları göster0 yorum
Henüz yorum yapılmamış. İlk Yorumu Siz Yapın
Daha fazla yükle
evden eve nakliyat Distributed by Redpress Çanakkale Psikolog Mersin Psikolog uluslararası evden eve nakliyat wordpress hosting İzmir Evden Eve Nakliyat Avukata Sor Böcek İlaçlama Hamam Böceği İlaçlama